دست‌های سیمانی

 

زیستن با شور و شهوات خود به معنای زیستن با رنج‌های خود نیز هست،رنج‌هایی که وزنه‌ی تعادل،عامل ترمیم و جبران،وسیله موازنه و پرداخت بها هستند.زمانی که انسان فرا می‌گیرد - آن هم نه بر روی کاغذ- که چگونه با رنج‌هایش تنها بماند،چگونه بر این عطش گریختن و توهم این که دیگران هم ممکن است شریک این رنج‌ها شوند فائق آید،آن‌گاه دیگر چیز زیادی برای فرا گرفتن باقی نمی‌ماند.

 

-یادداشت‌ها،جلد دوم،آلبر کامو 


چهارشنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩۱
پیام شما ()

[ خانه| آرشیو| آدرس فید ]