برای بیست ثانیه به خودم باختم. قول داده بودم بی سر و صدا تحمل کنم.نُت نگذارم،نگذارم بداند حال من ِ‌ بدون او خوب نیست،‌آنقدر ساکت بمانم تا درد ساکت شود. اما هجوم وحشیانه خاطرات امانم نداد،از "یادم باشه براش تعریف کنم " هایی نوشتم که می‌دانم دیگر هیچ‌وقت فرصت تعریف کردنش را ندارم و برای خودم می‌مانند.بیست ثانیه طول کشید تا بفهمم چه کاری کرده‌ام.گرچه نُت را آن شیر کردم اما به خودم باختم و آدم نباید هیچ‌وقت به خودش ببازد.

/ 0 نظر / 4 بازدید